Kijk niet naar één gebouw, maar naar de hele straat. De sociale woningen van Dijledal liggen hier verspreid over verschillende huisnummers en hebben uiteenlopende vormen. Huizen, kleine appartementsgebouwen en grotere woonvolumes maken van de Riddersstraat bijna een tijdlijn van sociale woningbouw.
De oudste huidige projecten werden in 1986 in gebruik genomen, aan de nummers 35-57. Daarna volgden woningen in 1988, 1992, 1994, 1997 en 2000. Die opeenvolging toont een andere aanpak dan bij een grote wijk die in één keer wordt gebouwd. Hier groeide het sociale woningaanbod stap voor stap, wanneer percelen en kansen beschikbaar kwamen.
Ook de bewonersgroepen verschillen. Er zijn kleine appartementen voor één persoon, grotere appartementen en huizen met vier of vijf slaapkamers. Daardoor biedt de straat plaats aan alleenstaanden, koppels en grote gezinnen. Sommige gebouwen hebben een lift, andere niet. Tuinen en terrassen zijn bijna overal aanwezig. De woonkwaliteit hangt dus sterk samen met het gebouw en zijn bouwperiode.
Let bijvoorbeeld op Riddersstraat 97-99, waar tien appartementen rond een gemeenschappelijk doorgang liggen. Elders staan afzonderlijke huizen rechtstreeks in de straatwand. De sociale woningen vormen daardoor geen afgesloten eiland. Ze zijn verweven met andere panden en met het dagelijkse leven van de buurt.
Deze verspreide aanpak kreeg vooral vanaf de jaren 1980 en 1990 meer gewicht in Leuven. Ze maakte het mogelijk om sociale woningen in bestaande stadsbuurten toe te voegen zonder een volledige wijk te vervangen. Tegelijk vraagt zo’n gevarieerd patrimonium veel maatwerk in beheer en renovatie. De Riddersstraat laat dus niet één ideaalbeeld zien, maar een verzameling oplossingen die over veertien jaar aan dezelfde straat werden toegevoegd.
Wist je dat?
Het aanbod loopt van appartementen voor één persoon tot huizen voor acht personen.
Bronnen
Bron: Dijledal, Riddersstraat, actuele woonfiche.
Bron: Dijledal, Een stukje geschiedenis, context over de woonmaatschappij.
