Wandel langs de Fonteinstraat en vergelijk de huizen met het appartementsgebouw. Je kijkt hier niet naar één project uit één tijd, maar naar twee generaties sociale woningbouw: gezinswoningen uit de jaren 1990 en een groter woongebouw uit 1959.
De nummers 67-73 werden in 1993 in gebruik genomen. Het gaat om zeven huizen met drie slaapkamers. Ze hebben een tuin en een terras en zijn bedoeld voor gezinnen van vier of vijf personen. Hun opzet sluit aan bij de kleinschalige sociale woningbouw die in die periode op verschillende plekken in de stad verscheen.
Verderop staat het appartementsgebouw aan de nummers 97-101. Het telt 28 woningen met één, twee of drie slaapkamers. Dat gebouw hoort bij de naoorlogse periode, toen woonmaatschappijen snel veel degelijke en betaalbare appartementen wilden bouwen. De schaal is groter en de woningen delen een lift, fietsenstalling en afvallokaal. Achter het gebouw ligt een openbare tuin van Stad Leuven.
Na ruim een halve eeuw was vernieuwing nodig. Tussen 2015 en 2017 liet Dijledal de appartementen, technische installaties en gemeenschappelijke delen grondig aanpakken. In 2017 werd het gerenoveerde complex opnieuw in gebruik genomen. Het doel was niet alleen herstellen, maar het oudere gebouw opnieuw geschikt maken voor het wonen van vandaag.
Deze halte maakt een lange lijn zichtbaar. Eerst lag de nadruk op naoorlogse appartementsbouw, later kwamen er gezinswoningen op kleinere percelen, en vervolgens werd het oudere patrimonium gerenoveerd. De Fonteinstraat toont daardoor hoe sociale huisvesting voortdurend wordt aangevuld én onderhouden. Nieuwe woningen bouwen is maar één deel van het werk; bestaande woningen leefbaar, toegankelijk en technisch bruikbaar houden is minstens even belangrijk.
Wist je dat?
De zeven huizen hebben allemaal drie slaapkamers.
De openbare tuin bij de appartementen behoort toe aan Stad Leuven. Je vindt er een schuilkelder terug voor vleermuizen.
Bronnen
